İş piyasasını "donmuş" olarak adlandırmak aşağılayıcı geliyor. Bunu destekleyen bir veri noktası: İşe alım oranı Büyük Resesyon'daki gibi. Ancak ayrılık oranları da kayıt tarihindeki en düşük oranlara yakın ve işten çıkarma/işten çıkarma oranları da öyle. İş piyasasını güvenli mi adlandıralım?

Diyelim ki ekonomiyi değerlendirmek için bir sosyal refah fonksiyonu yazıyorsunuz: f (işsizlik oranı, işe alım/ayrılma hızı) İşsizlik oranına olumsuz bir işaret koyardım, ama iş yaratılması/yok etme işaretinden emin değilim.

Bir yanım, işe alım/ayrışma hızının verimlilik artışı için iyi olduğunu ve insanlara iş değiştirme ve değişiklik yapma fırsatı verdiğini düşünüyor. Bu yüzden daha fazlasını görmek için alkışlıyorum. Ama içimde bir yanım daha fazla churn olabileceğinden endişeleniyor, bu da daha fazla kazanan ve kaybeden anlamına gelebilir.

Belki de aşağılayıcı "dondurulmuş" iş piyasası için en iyi gerekçe, tamamlayıcı "güvenli" iş piyasasına kıyasla uzun vadede işsizlik oranının artmasıdır. Ama hâlâ emin değilim ve daha iyi argümanlar/kanıtlarla ilgilenirim.