🚨 Onderzoek toont aan dat herhaald klagen je hersenen fysiek opnieuw bedrukt om stress en negativiteit te prioriteren. De manier waarop we spreken over onze dagelijkse uitdagingen doet meer dan alleen frustratie ventileren; het verandert fysiek de architectuur van de hersenen. Wanneer we ons bezighouden met chronisch klagen, activeren we herhaaldelijk neurale netwerken die verantwoordelijk zijn voor het detecteren van bedreigingen en het verwerken van stress. Door het biologische proces van neuroplasticiteit worden deze circuits sterker en efficiënter elke keer dat ze worden gebruikt. In wezen leert de hersenen om beter in staat te zijn om dingen te vinden om ongelukkig over te zijn, waardoor een tijdelijke stemming verandert in een permanente biologische aanleg voor negativiteit en angst-gebaseerd denken. Naarmate deze negatieve paden de standaardinstelling van de hersenen worden, ervaren individuen vaak een meetbare toename in de basis stressniveaus en emotionele volatiliteit. Deze verhoogde gevoeligheid betekent dat zelfs kleine ongemakken een intense stressreactie kunnen triggeren omdat de hersenen zijn geconditioneerd om de wereld door een lens van bedreiging te interpreteren. Bevindingen besproken door de Stanford University School of Medicine benadrukken dat hoewel dit mechanisme krachtig is, het begrijpen van de wetenschap van affectieve neurowetenschap de eerste stap is in het bewust omleiden van die paden naar meer veerkrachtige emotionele patronen. Bron: Stanford University School of Medicine. (2023). Neurale Plasticiteit en de Impact van Negatieve Denkpatronen op Emotionele Regulatie. Stanford Medicine Nieuws.

"Het is voor mij heel moeilijk te zien hoe het langer dan dat zou kunnen duren" [een paar jaar] Waarneembare versnelling is bijna hier. Dario Amodei spreekt openlijk over hoe we dichter bij het moment komen waarop de cirkel sluit en modellen beginnen om AI-onderzoek op een betekenisvolle manier te versnellen. Buiten onze bubbel hebben de meeste mensen absoluut geen idee dat we misschien maar 6 tot 12 maanden verwijderd zijn van krachtige AI-modellen die in staat zijn om vooruitgang te versnellen op een manier die lijkt op een snelle opstijging. Zeker, zoals Dario opmerkt, kunnen er fysieke obstakels zijn (zoals chips) die dingen vertragen. Maar nogmaals, het is dichterbij dan de meeste mensen denken, en de meerderheid van de wereld leeft alsof er niets aan de hand is. 2026 zal een vreemd jaar worden. Maak je klaar voor de volgende generatie modellen.

Ik heb herhaaldelijk op X gepost over de buitengewoon snelle ineenstorting van geboorten over de hele wereld: in rijke en arme landen, in snelgroeiende en langzaamgroeiende economieën, in religieuze en seculiere samenlevingen, onder rechtse en linkse regeringen, met hoge belastingen en met lage belastingen. Het patroon is universeel. Ik wist dat deze trend zou aanhouden. Toch lieten de cijfers die vanmorgen werden vrijgegeven me oprecht sprakeloos achter. De Chinese regering kondigde maandag aan (zie screenshot hieronder) dat het aantal geboorten in 2025 is gedaald tot 7,92 miljoen, een verbluffende 1,62 miljoen minder dan in 2024, en dat de totale vruchtbaarheidsgraad is gedaald tot 0,93. Weinig economen zijn krachtiger geweest dan ik in het beargumenteren dat geboorten instorten, en toch was ik zelfs verrast door deze cijfers. Ik voorspelde ongeveer 8,5 miljoen geboorten, niet 7,92. Om dit in perspectief te plaatsen: als China op de een of andere manier 7,92 miljoen geboorten per jaar zou kunnen handhaven vanaf nu, zou de bevolking uiteindelijk stabiliseren rond de 625 miljoen, ver onder de huidige 1,405 miljard. In werkelijkheid, naarmate kleinere cohorten de vruchtbare leeftijd bereiken, zullen de geboorten ver onder de 7,92 miljoen vallen. Daarom is 625 miljoen een zeer genereuze bovengrens, zelfs onder onwaarschijnlijk optimistische aannames over de levensverwachting. Anders gezegd, er waren in 2025 minder geboorten in China dan in 1776, het jaar waarin de Verenigde Staten onafhankelijkheid verklaarden. Ik probeer deze cijfers nog steeds te verwerken. Dit is de bepalende kwestie van onze tijd.