Zakłada to, że istnieje bezpośrednia przyczynowa zależność między silniejszą ochroną społeczną a niższymi wskaźnikami oszczędności, podczas gdy istnieje niewiele dowodów na to, że to prawda. Na przykład Singapur, który jest w przeważającej części etnicznie chiński i ma jeden z najbardziej kompleksowych systemów ochrony społecznej w Azji, ma wskaźnik oszczędności osobistych na poziomie około 34-37% dochodu do dyspozycji - podobnie jak w przypadku Chin w wykresie MFW. Z drugiej strony, USA, które mają bardzo słabą ochronę społeczną, mają niezwykle niskie wskaźniki oszczędności. Innymi słowy, to 👇 to po prostu czyste leniwe myślenie i całkowicie błędne. Chiny mądrze zawsze traktowały zalecenia ekonomiczne MFW z dużą dozą sceptycyzmu - kraje, które przyjęły je w całości, w dużej mierze żałują tego dzisiaj.