„Wydarzenia z minionego tygodnia na Moltbook, sieci społecznościowej o tematyce homarowej, gdzie 1,5 miliona agentów AI obecnie przewyższa swoich ludzkich obserwatorów prawie sto do jednego, sugerują, że umknęliśmy lasowi na rzecz drzew. Kiedy (i jeśli) to się wydarzy, Singularity nie będzie jedyna; będzie to chaotyczny, emergentny proces obejmujący wiele interakcji umysłów, niektóre ludzkie, a niektóre nie.” Przeczytaj najnowszy post na Substacku na temat Fenomenologii Agenta (samodzielnie zgłoszonej) oraz przejścia od Oracle AI do Ecological AI, napisany przez @profjamesevans, @blaiseaguera i @bratton na

Jak można uczynić wewnętrzny aparat AI, tzw. przestrzeń latentną, materialnym i nawigowalnym poprzez naukowe i artystyczne badania? Łącząc sztukę (Finnegans Wake Joyce'a) i naukę (modele GAN), złożone przestrzenie AI stają się fizyczne, interpretowalne i oferują potencjalne odpowiedzi na od dawna nurtujące pytania w filozofii, takie jak: Czym są symbole? Jak mózg i AI są podobne i różne? Jak AI może stać się przestrzenią estetycznej eksploracji? Poprzez trzy studia przypadków, Latent Spacecraft śledzi głębokie homologie między językiem biologicznym a syntetycznym: - Podobnie jak mózgi produkujące mowę, generujące mowę GAN-y uczą się poprzez informacyjną imitację i wykazują wyobraźnię, która przekracza zwykłą replikację. - Finnegans Wake Joyce'a służy jako kartografia przestrzeni latentnej, gdzie nowe słowa i asocjacyjna składnia modelują pre-narracyjną intymność. - Wyniki FinneGANs – GAN wytrenowany na dźwięku Finnegans Wake – badają granice zrozumiałości i form przedmów. Podsumowując, te badania pokazują, że modele generatywne, takie jak GAN-y, nie tylko reprodukują dane, ale nawigują w przestrzeniach latentnych, które mogą generować naprawdę nowe formy językowe. Przeczytaj Latent Spacecraft: Mózgi, GAN-y, Finnegans w Antikythera Journal na Autorzy @ninabegus, @mthvn, Gašper Beguš Interfejsy @mthvn i Riccardo Petrini

„Noosfera” to sfera myśli, która wyłania się z geofizycznych i biologicznych sfer Ziemi poprzez interakcję umysłów. Nie jest to metafizyczne; jest to kumulatywny rezultat materii stającej się poznawczą i częściowo świadomą samej siebie. Kluczowe jest to, że ewolucja inteligencji na skalę planetarną jest również przyczyną kompleksowej sztucznej transformacji Ziemi: Noocenu. Ta epoka definiowana jest przez paradoks. W tym samym historycznym momencie, w którym złożona inteligencja zaczyna rozumieć swoją własną ewolucję, zaczyna również dostrzegać, że jej sukces może podważyć fundamenty jej przyszłości. Jaka jest rola obliczeń i kosmologii w obu tych uznaniach? W jaki sposób ta epoka może lepiej zrozumieć samą siebie, a tym samym odpowiednio się ukierunkować? Przeczytaj Noocen: Obliczenia i Kosmologia od Antykithery do AI na Autor @bratton Grafika i rozwój @gigaciao