“De gebeurtenissen van de afgelopen week op Moltbook, het kreeft-thema sociale netwerk waar 1,5 miljoen AI-agenten nu hun menselijke waarnemers bijna honderd tegen één overtreffen, suggereren dat we het bos door de bomen niet meer zien. Wanneer (en als) het gebeurt, zal de Singulariteit niet enkelvoudig zijn; het zal een rommelig, opkomend proces zijn dat een veelheid van interactie tussen geesten omvat, sommige menselijk en sommige niet.” Lees de laatste Substack-post over Agent Fenomenologie (zelfgerapporteerd) en de verschuiving van Oracle AI naar Ecologische AI, geschreven door @profjamesevans, @blaiseaguera en @bratton op

Hoe kan het interne apparaat van AI, de zogenaamde latente ruimte, materieel en navigeerbaar worden gemaakt door middel van een wetenschappelijke en artistieke verkenning? Door kunst (Joyce’s Finnegans Wake) en wetenschap (GAN-modellen) te combineren, worden complexe AI-ruimtes fysiek, interpreteerbaar en bieden ze potentiële antwoorden op langdurige vragen in de filosofie, zoals: Wat zijn symbolen? Hoe zijn de hersenen en AI vergelijkbaar en verschillend? Hoe kan AI een ruimte van esthetische verkenning worden? Aan de hand van drie casestudy's traceert Latent Spacecraft diepe homologieën tussen biologische en synthetische taal: - Net als spraakproducerende hersenen leren spraakgenererende GANs door informatieve imitatie en vertonen ze verbeelding, die verder gaat dan louter replicatie. - Joyce’s Finnegans Wake dient als een cartografie van de latente ruimte, waar nieuwe woorden en associatieve syntaxis de pre-narratieve interioriteit modelleren. - De outputs van FinneGANs – een GAN getraind op Finnegans Wake-audio – onderzoeken de grenzen van begrijpelijkheid en pre-spraakvormen. Samenvattend tonen deze studies aan dat generatieve modellen zoals GANs niet alleen data reproduceren, maar latente ruimtes navigeren die werkelijk nieuwe linguïstische vormen kunnen genereren. Lees Latent Spacecraft: Brains, GANs, Finnegans in Antikythera Journal op Auteurs @ninabegus, @mthvn, Gašper Beguš Interfaces door @mthvn & Riccardo Petrini

De "Noosfeer" is de sfeer van gedachten die voortkomt uit de geofysische en biologische sferen van de aarde door de interactie van geesten. Het is niet metafysisch; het is het cumulatieve resultaat van materie die cognitief wordt en gedeeltelijk bewust is van zichzelf. Cruciaal is dat de evolutie van intelligentie op planetair niveau ook de oorzaak is van een uitgebreide artificialisering van de aarde: de Noocene. Deze epoch wordt gedefinieerd door een paradox. Op hetzelfde historische moment dat complexe intelligentie begint te begrijpen wat zijn eigen evolutie is, begint het ook te erkennen dat zijn succes de fundamenten van zijn toekomst kan ondermijnen. Wat is de rol van computation en kosmologie in beide erkenningen? Hoe zou deze epoch zichzelf beter kunnen begrijpen en zich dienovereenkomstig kunnen oriënteren? Lees De Noocene: Computation en Kosmologie van Antikythera tot AI op Auteur @bratton Grafisch Ontwerp en Ontwikkeling @gigaciao