Nasz model podstawowy bioakustyki, Perch, był trenowany głównie na zwierzętach lądowych - takich jak ptaki. Ale Perch 2.0 pokazuje niesamowite osiągi w akustyce podwodnej. Oto jak pomaga nam słuchać i rozumieć ekosystemy morskie 🧵

Ocean to „krajobraz dźwiękowy” tajemnicy. Aby chronić gatunki podwodne, musimy je zidentyfikować na dużą skalę. Ostatnio uruchomiliśmy Perch 2.0, który doskonale radzi sobie z zadaniami walidacji morskiej - mimo braku podwodnych dźwięków w treningu.

Aby rozszerzyć możliwości Perch 2.0 w zakresie identyfikacji dźwięków podwodnych, wykorzystaliśmy uczenie transferowe. Model wstępnie wytrenowany już rozumie dźwięk, więc uczymy go, aby nauczył się nowych parametrów tylko na ostatnim etapie procesu, stosując go do nowego gatunku.

Perch 2.0 został oceniony w zakresie różnych zadań związanych z wokalizacją wielorybów: rozróżnianie różnych gatunków wielorybów fiszbinowych oraz podpopulacji orków. W porównaniu do modeli wstępnie wytrenowanych, regularnie zajmował pierwsze lub drugie miejsce wśród najlepiej działających modeli dla każdego zbioru danych i rozmiaru próbki.

Wierzymy, że Perch 2.0 odnosi tak wielki sukces w przekazywaniu danych o ptakach na dźwięki podwodne dzięki swojej zdolności do: Generalizacji: potrafi doskonale kategoryzować dźwięki, które nie były uwzględnione w jego treningu. Klasyfikacji podobnych dźwięków: zmuszony jest do nauki szczegółowych cech akustycznych. Rozpoznawania różnorodności: identyfikować różne gatunki, które wyewoluowały w zakresie wokalizacji, a mimo to mają wspólne cechy strukturalne.