Kijk naar deze grafiek. The Financial Times heeft deze gegevens onlangs gepubliceerd en het zit al in mijn hoofd sinds ik het voor het eerst zag. Dit is het keerpunt. Nieuwe websites, iOS-apps, GitHub-commits, alles gaat parabolisch. Een tiener met Claude kan iets afleveren wat vroeger een gefinancierd team en zes maanden aan runway kostte. Solo-ontwikkelaars lanceren volledige SaaS-producten in een weekend. Ontwerpers die nog nooit een regel code hebben geschreven, bouwen functionele apps. De drempel om software te creëren is, voor alle praktische doeleinden, ingestort. Wat leidt tot een vraag die ik denk dat belangrijker is dan de meeste mensen zich realiseren: Als iedereen kan bouwen, wat gebeurt er dan met de *waarde* van bouwen? Wanneer de voorraad van iets explodeert, wordt het ding zelf goedkoper. Dat is Markets 101. En de softwareaanvoer gaat nu verticaal. De logische volgende stap is dat het geld en de energie die vroeger naar productie stroomden, een nieuwe bestemming moeten vinden. Het stroomt naar de enige bottleneck die overblijft: mensen daadwerkelijk aandacht laten schenken. Menselijke aandacht is, denk ik, de laatste echt schaarse hulpbron in een economie waar de productiekosten naar nul instorten. ...