Het belang van een observable is dat het veel informatie kan bevatten, zelfs als het afhankelijk is van verborgen variabelen. Bijvoorbeeld, de volgorde van transactie-uitvoering is een observable. Het hangt duidelijk af van verborgen variabelen, zoals orderflow. Het is echter nog steeds mogelijk om een schatter te construeren op basis van de observable en aannames of modellen te testen om de reproduceerbaarheid van het waargenomen evenement te beoordelen, zonder noodzakelijkerwijs de verborgen variabele te kennen. We kunnen de werkelijke uitvoeringsvolgorde vergelijken met een ideale, waarbij transacties perfect op prioriteit zijn geordend, door een afstand te definiëren tussen de echte volgorde en de ideale volgorde. Hieruit verkrijgen we een specifieke verdeling voor elke scheduler. Onder basisveronderstellingen, zoals de tijd die besteed wordt aan het plannen van transacties vóór uitvoering en de mate van parallelisatie, kunnen we de gemeten verdelingen reproduceren met behulp van simulaties waarbij de orderflow wordt verondersteld uniform te zijn over alle schedulers. We ontdekken dat: - een scheduler die transacties uitvoert zodra ze beschikbaar zijn, waarbij prioriteit alleen wordt gebruikt om gelijktijdige transacties op te lossen, Agave bijna perfect reproduceert - een scheduler die batches maakt en transacties elke 50 ms uitvoert, BAM bijna perfect reproduceert - een scheduler die wacht tot vlak voor het einde van de slot voordat alles wordt uitgevoerd, Frankendancer’s revenue scheduler bijna perfect reproduceert Geen van dit alles gaat uit van ongelijkheden in orderflow. Betekent dit dat orderflow kan worden geëlimineerd als een verborgen variabele? Nee. Het feit dat een model de gegevens reproduceert, impliceert niet dat verstoringen van het model geen tail-effecten kunnen hebben, waardoor orderflow een essentiële variabele is bij het bestuderen van uitschieters of herhaalde anomalieën. Betekent dit dat er niets kan worden geleerd door te opereren onder een "gelijke orderflow" regime? Nee. Wat je leert is hoe scheduling zich gedraagt onder pariteitsvoorwaarden.

Is MCP gelijk aan PBS? Het antwoord is nee. Onder MCP - Er is geen veiling - Er is geen entiteit die de volgorde van de blokken bepaalt - Voorstellen ordenen geen transacties - Voorstellen en Relays moeten Sybil-resistent zijn Dit is genoeg om "PBS = MCP" te demystificeren Ik weet dat voor sommigen MCP een veiling is, maar dat is het niet (in principe).

Garandeert concurrentie alleen een eerlijke uitkomst? Dit lijkt een impliciete eigenschap te zijn die PBS aan de keten geeft. Maar concurrentie alleen garandeert geen eerlijke uitkomsten, vooral niet bij asymmetrische informatie of geconcentreerde orderstroom.