Onze recente preprint over gluonamplitudes heeft veel discussie opgeleverd, dus ik wil het verhaal erachter delen — inclusief hoe AI heeft geholpen een probleem op te lossen dat ons een jaar lang in de weg zat. Ik zal deze week ook een openbare lezing geven aan Harvard. Details aan het einde.

Ongeveer een jaar geleden realiseerden wereldexperts over dit probleem, Alfredo Guevara (IAS), David Skinner (Cambridge) en Andy Strominger (Harvard), iets verrassends: single-minus amplitudes zouden niet exact nul moeten zijn, ondanks argumenten in sommige leerboeken die het tegendeel beweren (die een maas in de wet hebben wanneer de deeltjes collineair zijn). De vraag werd: wat zouden deze amplitudes eigenlijk moeten zijn?