Ik had een ruzie met mijn vriend. Niet vanwege bedrog. Niet vanwege leugens. Niet vanwege drama. Omdat ik hem vroeg om zich te laten testen op HIV, hepatitis, syfilis en SOA's voordat we seks hadden. We waren een jaar samen. Ik hield van hem. Ik vertrouwde hem. En om het eerlijk te maken, om het zacht te maken, om het over ons te laten gaan, vertelde ik hem dat ik me ook zou laten testen. Voor onze gemoedsrust. Voor onze toekomst. Hij weigerde. Hij zei dat ik "vertrouwensproblemen" had. Hij zei dat het om "principes" ging. Hij zei dat als ik echt van hem hield, ik het niet zou vragen. Maar hier is het punt: Mijn gezondheid beschermen is geen belediging. Veilig willen zijn is geen gebrek aan vertrouwen. Zorgen om de gevolgen is geen disrespect. Ik beschuldigde hem van niets. Ik koos voor verantwoordelijkheid. En hij koos voor zijn ego. Dus koos ik voor mezelf. Geen risico's. Geen spijt. Geen vriend meer.