Laten we de tijd terugdraaien naar 10 jaar geleden, toen de oorspronkelijke auteur in de twintig was😆 - De mensen van nu in de twintig hebben totaal geen besef van hoe gelukkig ze zijn. Omdat ze zich dat niet realiseren, zullen ze niet uitbundig zijn, niet slapeloos zijn, en niet beseffen dat ze op de scheur van de geschiedenis staan. Ze gaan gewoon naar de les, maken examens, doen stages, om hun ouders een verklaring te geven; verdrijven hun tijd met games, sociale netwerken en goedkope entertainment; na talloze zinloze feesten, oogsten ze een vage en lege toekomst. Een mens kan niet tegelijkertijd de Bitcoin whitepaper hebben gelezen, begrijpen dat "de privésleutel gelijk staat aan soevereiniteit", maar ook volledig de controle over zijn leven opgeven. En wij, die in de dertig zijn, kijken naar hen en hebben zo'n FOMO dat we bijna ons leven met die van de twintigjarigen zouden willen ruilen. We zijn ons er duidelijk van bewust: de tijd begint zich om ons heen aan te trekken; maar net daar, bij hen, is het net begonnen met het strooien van de eerste laag betoverend stof. Dit laat hen denken dat tijd als een pas geslagen munt is, dik, zwaar, en dat je het niet op kunt maken. Een eerstejaars student hoeft alleen maar in 2013 die PDF te openen, "Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System" te lezen, en te begrijpen wat "gedecentraliseerd", "onveranderlijk" en "geen toestemming nodig" betekent, en een stap verder te gaan, Ethereum te zien, dat "geld" voor het eerst verandert in een programmeerbaar protocol, hij is zo dichtbij om zijn lot te veranderen. Mineren, nodes draaien, deelnemen aan vroege gemeenschappen, zelfs als je niets doet, hoef je alleen maar een beetje te kopen, het vast te houden, niet van de tafel te gaan, en dat is al genoeg om enkele jaren later een sprongetje in sociale klasse te maken. Wat voor wereld is dit? Slechts een dunne laag, genaamd HODL, houdt een enorme hoeveelheid mensen buiten de deur van de geschiedenis. Ze zien de leeuwen over de savanne lopen, maar zijn net zo ongevoelig als een kudde koeien; ze horen de donder in de verte rollen, maar blijven in groepen de klas binnenlopen, de banenbeurs binnenlopen, met hun hoofd naar beneden gras etend. De jonge neven en vrienden om me heen tonen al ongeduld, alleen omdat ik een paar woorden over Bitcoin en Ethereum heb gezegd. Oh mijn god! ...